De nieuwste thriller van Simone van der Vlucht is niet zomaar fictie. In een decor van terroristische aanslagen snijdt ze een taboe-onderwerp aan: voorspellende dromen.
In mijn dromen
Rosalie en Jeroen zijn op vakantie in Marokko. Rosalie heeft regelmatig voorspellende dromen, ook nu. Ze droomt dat zij en Jeroen zullen omkomen bij een bomaanslag in het vliegtuig op weg naar huis. Rosalie boekt een andere vlucht. Jeroen lacht erom en neemt wél het bewuste vliegtuig – hij stort neer als gevolg van een bomaanslag.
Na zijn dood droomt Rosalie nog steeds over aanslagen en ze is vastbesloten nieuwe aanslagen te voorkomen. Probleem: in haar dromen staat er nooit een bordje met plaats, tijd en datum bij de voorspelling. Rosalie doet aangifte bij de politie en maakt daarmee ook zichzelf verdacht. Want hoe kan zij zo goed op de hoogte zijn van al die aanslagen?
Ook op persoonlijk vlak gaat ze op onderzoek uit. Waarom wilden haar christelijke ouders de voorspellende dromen altijd wegredeneren?|
En hoe voorkomt ze dat iedereen haar voor gek verklaart?
Voorspellend dromen als gave
Is voorspellend dromen een gave, zoals deze thriller vertelt? Wetenschappelijk gezien is die vraag nog niet beantwoord. Pas wanneer iedereen zijn dromen kon onthouden, zou je kunnen turven hoeveel ervan uitkwamen. Een mooi experiment trouwens: laat 500 proefpersonen een jaar lang elke dag hun dromen noteren en noteer na afloop de score.
Gaan voorspellende dromen dan altijd over heftige en emotionele gebeurtenissen zoals neerstortende vliegtuigen? Dat lijkt misschien zo, omdat juist die verhalen doorverteld worden. Zulke dromen zijn bovendien veel gemakkelijker te onthouden; ze maken meer indruk. Voorspellende dromen over dagelijkse dingen daarentegen – een ontmoeting met een persoon, of een gesprek – zijn lastiger te onthouden omdat ze met minder emoties gepaard gaan. In mijn praktijk kom ik de kleine voorspellende dromen vaak tegen.
Voorspellend dromen, hoe bestaat het?
Hoe kan het dat we soms in de toekomst kunnen kijken tijdens het dromen? Stanley Krippner, professor psychologie en auteur van diverse droomboeken, stelt dat wanneer je dromen zou beschouwen vanuit de gedachte van de non-lineaire dynamische theorie – de chaostheorie – je wél een verklaring zou kunnen vinden voor voorspellende dromen. ‘Mensen die afwijzend of denigrerend reageren op afwijkende dromen, gaan er meestal vanuit dat het universum lineair functioneert, volgens oorzaak en gevolg, een visie die fenomenen als telepathie of voorspellingen uitsluit. Maar wat als het universum niet lineair is, of niet helemaal, en wat als de interactie tussen mensen niet altijd de lineaire causaliteit volgt?’
Dromen in islamitische culturen
In tegenstelling tot veel westerse culturen is de voorspellende droom in islamitische culturen geen taboe maar een fenomeen dat serieus genomen wordt. Ian Edgar, professor in de antropologie (Engeland), deed onderzoek naar dromen binnen de islamitische cultuur in het algemeen, en de ‘waarheidsdroomtraditie’ in het bijzonder. Edgar vertelde dat Osama Bin Laden nerveus werd toen hij in de maand voor 11 september 2001 op diverse plaatsen op internet dromen zag opduiken over brandende torens en aanslagen met vliegtuigen. Bin Laden kon zich niet voorstellen dat niemand met zulke dromen naar wereldleiders zou stappen om een poging te doen de aanslagen te verhinderen. In Islamitische landen is het rapporteren van zulke dromen namelijk heel gebruikelijk en wordt dat ook als een verantwoordelijkheid van burgers gezien.
Jammer eigenlijk dat in deze thriller aan dat culturele aspect van voorspellende dromen geen aandacht wordt besteed.
Nicoline
Anthos literaire thrillers
Hardcover 24,95
Paperback 19,95
Ebook 15,95
